อยากทำตัว..ไม่รู้สึก..รู้สาอะไร
ไม่ต้องยินดี..ยินร้าย..กับใครทั้งนั้น
ปล่อยใจว่างปล่าว..อยู่ไปวัน-วัน
มีความรู้สึกอย่างนั้นบ้าง..มันคงจะดี
แต่ใจดวงนี้..ยังมีจิตใต้สำนึก
เลยทำให้รู้สึก..อยากหลีกหนี
ความวุ่นวายรายรอบอยากปัดไปสักที
อยากจะใช้..ช่วงชีวิตดี-ดี..โดยการไม่มีใครสักคน
บังเอิญพี่โพมเป็นคนหนึ่งที่ชอบฟังเพลงมาก แต่เป็นเพลงเก่าๆ นะครับ หนึ่งในนั้นก็คือเพลงว่างเปล่าของคุณพิทักษ์ พอเพลงเริ่มขึ้นเนื้อร้อง "สายลมผ่าน พัดพาหัวใจเหน็บหนาว ทำฉันเศร้าเหงาเพราะคิดถึงเธอ" พี่โพมก็เลื่อนลงมาอ่านคอมเม้นต์ใต้เพลงเพื่อเสพความคิดเห็นของคนอื่น ก็ต้องมาสะดุดกับบทกลอนของคุณ ส. กุหลาบแจ้ง พี่โพมไม่รู้ว่าท่านเป็นใคร แต่รู้ว่ากลอนบทนี้ต้องกลั่นออกมาจากหัวใจของท่านแน่ๆ ซึ่งพี่โพมก็รับรู้และสัมผัสได้
เพียงตัวอักษรไม่กี่วรรคตอนก็สื่ออารมณ์ออกมาได้อย่างจะแจ้ง พี่โพมเชื่อว่าผู้เขียนต้องเป็นจอมยุทธ์ที่โลดแล่นและรักในการเขียนบทกลอนอย่างแน่นอน
